یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

دوستی با پادکست ها

یه وسیله که بشه باهاش فایل صوتی گوش کرد،هندز فری ،دانلود یه پادکست خوب از یه سایت خوب تر و بعد نشستنُ گوش دادن.گاهی با گوش دادن به پادکست ها چیزای مهمی دستگیرمون می شه.اینکه فایل های صوتی هم واسه خودشون حرفهایی برای گفتن دارن.بعضی وقتا بد نیست چشماتو ببندی و آیپدتو بزاری کنار دستت و بزاری یکی دیگه برات حرف بزنه.از همه ی پادکست ها ،پادکست هایی رو بیشتر دوست دارم که پر از داستان کوتاه باشه و توشون به عنوان زیر صدا موسیقی ملایمی پخش بشه.پادکست های قصه و شعر هم خوبن .این کار با باز کردن پیچ رادیو و گوش دادن بهش فرق داره .ما محتوای پادکست ها رو براساس علائق شخصیمون انتخاب می کنیم،اون را دانلود کرده گوش می دیمُ لذت می بریم اما برنامه های رادیویی قابلیت انتخاب ندارن و نمی شه یه برنامه از چندین برنامه رادیو را تنها برای شنیدن انتخاب کرد و یا اونو عقبُ جلو کرد و به جایی که دوست داشت رسید.اما در پادکست همه ی این ها مهیاست .اولین بار که یه پادکست شنیدم فهمیدم چه تفاوت بزرگی هست بین وقتی که خودمون چیزی رو می خونیم با وقتی که با صدای یه نفر دیگه مطلب مورد علاقمون رو می شنویم.

 سایت رنگی رنگی هر هفته روزای جمعه یه پادکست خوب تو سایتش می زاره.پیشنهاد می کنم بهش یه سری بزنین.

پس یه پادکست،یه وسیله که بشه باهاش فایل های صوتی گوش کرد و یه هندزفری.

 

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٥/۱٧
سنجاق شده به :