یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

where are you? I'm here

توی خونه یه بازی ابداع کردیم که نه سر و ته داره نه قاعده خاصی داره نه وسیله خاصی لازم داره اما کلی می چسبه و بهمون مزه می ده و خلاصه حالمونو خوب می کنه
اسم این بازی هست where are you? I'm here.
ترجمش همون کجایی؟من اینجام می شه.تنها قصدی که در این نوع نام گذاری بوده بالا بردن تنوع بیشتر در نامگذاری،با کلاس کردن نامگذاری با عبارات بیگانه و مهم جلوه دادن بازی می باشدچشمک
بعله حالا این بازی رو چجوری بازی می کنن در ادامه توضیح می دم.

این بازی یه جورایی نسخه ی بامزه ،یه کم لوس و روشنفکرانه و البته کمی هم من در آوردیِ قایم موشک خودمونه.با این تفاوت که فرد قایم شده در پاسخ به سوال where are you? فردِ منتظرِ حمله خودش را از مخفیگاه خارج نموده و به دشمن فرضی می نمایاند و با گفتن جمله I'm here اعلام وجود می کند و فرد پرسشگر با اولین،نرم ترین ،پارچه ای ترین  و البته دم دستی ترین وسیله ممکنِ دم دستشِ فرد پنهان شده را نشانه گرفته و ترجیحا"سر او را هدف قرار می دهد.این دور تسلسل ادامه پیدا می کند تا جایی که خنده امان دو طرف را بریده و از فرط آن به حالت ضعف کف زمین ولو شوند.

پ.ن.1:این بازی هیچ خاصیتی به جز فراهم کردن اندکی اوقات مفرح در این بعدازظهرهای گرم ندارد

پ.ن.2: بازی برای افرادی که ترس از برخورد با اشیا دارند مناسب نمی باشد

پ.ن.3:استفاده از ایده ی بازی مجاز می باشد اما کپی برداری با ذکر منبع مجاز بوده و در غیر اینصورت سرقت تفریحی محسوب می شود

پ.ن.4:عجب آدم های بیکاری هستیم ماچشمک

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٥/۱٦
سنجاق شده به :