یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

ظرفیت سنجی

بعضی آدما فقط منتظرِ یه فرصت اند تا یه نقطه ضعف تو وجود ِ ما کشف کنن و گاه و بی گاه به رخمون بکشن،بعضی آدما از هر حرفی که می زنیم موردی برای خندیدن بهش پیدا می کنند جوری که آدم کلا"از حرف زدن خودش خجالت می کشه،بعضی آدما فقط استعدادِ خندیدن به دیگران و مسخره کردنشون رو دارند ،فقط کافیه یه جمله بگی تا اونطور که خودشون دوست دارن تعبیرُ تفسیرش کنن،بعضی آدما دوست دارند به زمین خوردن بقیه نگاه کنند و از ته دل بخندند،بعضی ها هم اما ضایع کردنِ آدما جلویِ دیگران بخشی از تفریحاتشونه.بعضی ها هم از دیدن ناتوانی آدما در مقابل انجام کارها لذت می برند.بعضی آدما هم کلا"عاشق نجوا کردن در حضور دیگرانند(همون درِگوشیِ خودمون)،حالا همین آدما استعدادِ عجیبی دارن که وقتی نجوا می کنن هی به تو نگاه کنن و بخندن حالا اصلا"موضوع صحبشونم ربطی به تو نداره ولی می خوان به هم بریزنت ،از تو متلاشیت کنن و برن روی اعصابت.
یه سوال اینجا برای من پیش می آد اونم اینه که آیا همه ی اینا برای سنجش اعصابُ ظرفیت طرف مقابله؟من یکی که در مقابل یه همچین آدمایی خیلی بی اعصابمعصبانی

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/٤
سنجاق شده به :