یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

از ایفل تا برج میلاد

اگه بگن از بین تموم آثار تاریخیُ جاهای تفریحی دنیا کجا رو بیشتر دوست داری می گم برج ایفل.باز اگه بگن دیوار چینُ تاج محلُ برج پیزا و مجسمه ی آزادی هم هستنا! من باز می گم برج ایفل.تو ویکی پدیا می خونم که این برج حدود 5/6 میلیون بازدید کننده در سال داره که من هیچ وقت جزو یکی از اونا نبودم.شبای سال نو که اطراف برج آتیش بازی می کنن منو بیشتر به ایفل علاقه مند می کنه.یه جورایی سازه ی کاملیِ از نظر من و در عین حال هم مدرنه و هم نمادی از گذشته است و ساختش با آهن هم خیلی ابتکاری و بی نظیر بوده در نوع خودش.دیشب با street view گوگل یه سر رفتم تا فرانسه و برگشتم اما نتونستم ایفل رو ببینم .اما امروز موفق شدم.با سازه های بلند یه ذره مشکل دارم.یه جورایی می ترسونن منو اما با ایفل اصلا"مشکلی ندارم.تو استریت ویو آدرس برج ایفل رو نوشته خیابون آناتول فرانس .یادم باشه به محض اینکه پام به پاریس رسید به اولین تاکسی بگم:je veux aller a l'avenue anatol france . بله و وقتی رسیدم دونه دونه از پله هاش برم بالا و از اون بالا پاریس روشن و نورانی رو ببینم و یه عالمه عکس بندازم. من اصلا"نسبت به فرانسه و هر چیزی که توش هست حس دیگه ای دارم نه فقط به ایفلش.از قهوه فرانسه بگیر تا کافه هایی که بیرون صندلی می چینن و زندگی رو برای فرانسوی ها تا صبح به جریان می ندازند.از کرواسان که خیلی دوستش دارم بگیر تا شانزه لیزه .موزه لوور هم که دیگه جای خودشو داره .اصلا"همین که دومین کشور بزرگ اروپا است کلی خوشحالم می کنه.کلی هم البته به کارخونه ی اتومبیل سازی رنو ارادت دارم بنده.حتی دیدن فیلم های فرانسوی رو به باقی فیلم ها ترجیح می دم.یه زمانی هم نمایشنامه های "اوژن یونسکو"رو زیاد می خوندم.یادم باشه پاریس رفتم به "پرلاشز"هم سر بزنم حتما".
دارم با خودم فکر می کنم چقدر خوبه که هر شهری یه نماد اینجوری برای خودش داشته باشه که باعث غرورِ کسانی بشه که تو اون شهر زندگی می کنن و توریست ها هم به دیده ی تحسین به اون سازه نگاه کنن.سازه ای که با وجود گذشت بیش از صد سال بیش از پیش محبوب شود و تنها اِلِمان شاخص یک شهر باشد.آیا ما داریم یه همچین سازه ای رو؟
برج میلاد که با کمترین حس ظرافت و زیبایی در غرب تهران بالا رفته چه چیزی را در ذهن بیننده تداعی می کند؟جایی خواندم آمپولی آماده تزریق.

پ.ن:در سفرهای مختلف به اقصی نقاط ایران بیش از پیش به این مسئله پی می بریم که سازه های تاریخی ما در معرض خطر جدی نابودی قرار دارند.از تخت جمشید تا سنگ نگاره داریوش در بیستون از ستون های پر از یادگاری معبد آناهیتا در کنگاور تا آسیب به مقبره کوروش.وحتی از دزدیده شدن اِلِمان ها و مجسمه های شهری.
لا اقل اگر سازه ای خوب نمی سازیم تاریخ را مخدوش نکنیم.

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ۱٠:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٥/٢۸
سنجاق شده به :