یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

بازی یا کتاب؟مسئله این است.

روزانه چند ساعت کتاب می خونید؟روزانه چند ساعت از وقتتون رو به کارایی اختصاص می دید که وقتتون رو به شدت تلف می کنه؟چقدر گیم بازی می کنید؟چقدر تی وی می بینید؟اگه از بچه ها این سوالا رو بپرسی می گن روزی 7، 8 ساعت گیم و کتاب خوندن یا هیچی یا نیم ساعت و بچه کتابخون ها هم فوق فوقش یک ساعت.این کتاب چرا کمتر از گیم بچه ها رو جذب می کنه واقعا"؟مشکل از کجاست؟از پدر و مادرهایی که به جای کتاب برای بچه هاشون اسپایدرمن و باب اسفنجی می خرند؟به جای کتابخونه پلی استیشنُ ایکس باکس بهشون هدیه می دن؟به جایِ اینکه ببرنشون شهر کتاب یا کتابفروشی می برن شهربازی یا توی استور؟به جای اینکه خودشون توی خونه یه کتاب یا روزنامه دستشون بگیرنُ بخونن تا الگوی بچه ها باشن مدام یا فوتبال نگاه می کنند یا پایِ کامپیوترند؟یا تقصیرِ تکنولوژیه که داره روز به روز پیشرفت می کنه و تبلت امروز جای کتاب رو گرفته.یا تقصیر فرهنگ سازیِ که بازی رو برای بچه ها جذاب تر نشون داده تا کتاب خوندن.تقصیرِ هر کسی هست این روند نتیجه ی چندان مثبتی در پی نخواهد داشت مسلما".چند روز پیش که شهر کتاب بودم بچه ها اومده بودند و برای اول مهر خرید می کردند.جالب بود که هیچ بچه ای سمت کتابهای مخصوص کودکان و نوجوانان نرفته بود و همه حوالیِ پازلُ مدادرنگی و جا مدادی ها پرسه می زدند.کاش یکی یه تحقیقی در این زمینه صورت بده.آخه بچه های ما بعدا"قراره چی بلد باشند؟کجاها کار کنند؟من الان به شدت نگرانمنگران

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٠
سنجاق شده به :