یک فنجان چای در بعدازظهر

پل والری می گه انسان در اون چیزی که می بینه به دنیا می آد و می میره.اما فقط چیزی رو می بینه که فکر می کنه

فرشته های زندگی

با دیدن فیلم حوض نقاشی و خوندن این پست مهسای عزیز دلم خواست بیام و از همه ی مامانایِ خوب دنیا بنویسم.مامانایی که عاشق بچه هاشونن،بدون اونا خوابشون نمی بره،همیشه نگرانشونن،شنیدنِ صداشون یه دنیا آرامشه،بغل کردنشون گرمُ دلنشینه،چشماشون پراز محبته و ما بچه ها گاه گداری نگرانیاشونو درک نمی کنیم،مامانایی که برای لحظه لحظه ی بودنمون سختی می کشن،آروممون می کنن وقتی پر از استرس ایم،تکیه گاهند وقتی تنهاییم،خسته اند ولی شونه هاشون مامن خستگی های ماست.مامانایی که ما هر چی بزرگتر می شیم اونا پیرتر و پیرتر می شن،دلشون عمیقا"برای ما بچه ها می تپه و به خاطر بیماری هامون تا صبح نمی خوابن،به سلامتیِ همه ی مامان هایی که از ما دورن اما لحظه هاشون پر از دلشوره برای ماست،مامانایی که تو تموم سال هایی که گذشت با لبخندهای ما شاد شدند،با ناراحتی ما اشک ریختند،برای موفقیت های ما دعا کردند و همیشه چشم به راه ما بودند.برای مامانایی که لبخندشون یه دنیاست ،حتی سرزنش هاشونم عاشقانه است.

به سلامتی همه ی مامانایِ مهربونُ خوبُ دوست داشتنی دنیا.فرشته های کوچیکی که قلب بزرگ و همیشه نگرانی دارند.

  
نویسنده : زهرا کمالی ; ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۸
سنجاق شده به :